Opening van de Najaarssalon 2016

Opening van de Najaarssalon 2016

Op zondag 9 oktober stroomde rond drie uur de expositieruimte van de Galerie van Slagmaat weer vol met leden en belangstellenden.
Rond kwart over drie was iedereen binnen en verwelkomde voorzitter Theo Aarsen de aanwezigen. In zijn welkomstwoord ging Theo in op de naam Najaarssalon. Hij ging daarvoor terug in de tijd dat de eerste schilderijenexpositie door Lodewijk XIV van Frankrijk werd georganiseerd.  Toen begin 18e eeuw zo’n exposition werd georganiseerd in een van de Salons van het Palais du Louvre bleef de aanduiding “Salon” ingeburgerd. Dat zou in onze situatie kunnen betekenen dat in goed frans de voormalige wasserij van Slagmaat aanleiding mag geven tot de boeiende naam “Najaarslaverie”.
Hij dankte de expositiecommissie voor de organisatie en voor het tot een mooi geheel samenbrengen van de vele ingeleverde werken. Dertien leden van de Kunstkring leverden hun werk in op donderdag 6 oktober. De expositiecommissie heeft met het aangeboden werk een evenwichtige tentoonstelling gemaakt. Elf schilders en twee 3D-kunstenaars. Drie exposanten, Lydia Baarda, Conny de Vroomen en Ria Blom zijn recent lid geworden.
Zijn dank ging tenslotte uit naar Hans Hagen voor de bereidwilligheid om de salon te openen. Hans was van 2010 tot 2015 voorzitter van de Kunstkring. In die hoedanigheid was hij de stuwende kracht in een moeilijke periode van onze vereniging. Passend in zijn visie dat onafhankelijkheid past bij kunstenaars, heeft hij eraan gewerkt dat de Kunstkring haar eigen weg kan gaan en niet meer afhankelijk hoeft te zijn van subsidies van de overheid. Daarmee legde hij een stevig fundament onder onze vereniging. Daarnaast schreef Hans twee boeken over Woerdense kunstenaars, Jan Huffener en Leo Gestel, reden te meer om met belangstelling naar zijn introductie te luisteren.

dscn6491-kopie
Hans vertelde in het kort over de discussie die het bestuur heeft aangezwengeld met betrekking tot kwaliteit. Hij beschreef het als een uiterst moeilijke materie omdat over kwaliteit en smaak vaak niet te twisten valt. Wel prees hij het bestuur dat zij de discussie hierover in de vereniging in volle openheid wil voeren.
De discussie is daarom lastig omdat er in de wereld voldoende werken zijn verkocht, soms voor astronomische bedragen, die de toets der kritiek bij de expositiecommissie van de Kunstkring wellicht niet zouden doorstaan. Hij wilde zich dan ook verre houden van een oordeel over de kwaliteit. Zelfs gaf hij aan dat de expositie er qua kwaliteit in totaal zeker mocht zijn, hoewel hij fotografie of experimenteel werk wel miste.
Hans stelde na een uitgebreide onderbouwing vanuit zijn brede kennis vast dat kunstwerken in drie soorten werk mogen worden verdeeld. Werk dat is gemaakt om te behagen, om schoonheid en realiteit uit te stralen, vervolgens werk dat is gemaakt vanuit gevoel, waarbij de relatie met de werkelijkheid minder mag zijn en tenslotte werk dat niet in de context van een van beide past. Divers werk dus.
Vervolgens ging Hans alle kunstwerken langs en hij deelde ze met argumentatie in een van de eerdergenoemde velden in. Zo bracht hij onderscheid, maar ook verbinding tussen de verschillende exposanten zonder de afzonderlijke kwaliteit van hun werk te willen beoordelen. Juist de verbinding die hij legde tussen de kunstenaars bracht na afloop van zijn uitgebreide introductie op de receptie extra diepte in de discussies.
Hans sloot zijn introductie af met de wens om bij een volgende salon meer werk te zien wat vanuit gevoel was gemaakt. Hij opperde dat daarvoor een thema als maatschappelijke betrokkenheid of maatschappelijk protest erg geëigend zou zijn. Een mooie uitdaging.

dscn6489-kopie
dscn6488-kopie
dscn6485-kopie